Nauka czytania - Gabinet Logos - Agnieszka Goc

Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania – to jedna z technik Metody Krakowskiej

Technika ta jest stosowana jako stymulacja rozwoju intelektualnego dzieci neurotypowych oraz jako terapia dzieci z różnymi zaburzeniami rozwojowymi.

Badanie wpływu umiejętności czytania na funkcjonowanie całej kory mózgowej pozwoliło dostrzec stymulującą rolę czytania.

Etapy opanowywania umiejętności czytania odwzorowują kształtowanie się mowy dziecka w ontogenezie, a także rozwój pisma w dziejach ludzkości.

Nauka czytania przebiega od symultanicznych całości do sekwencyjnych zapisów (zdań).

Jest skutecznym sposobem nabywania umiejętności czytania ze zrozumieniem.

Metoda ta przeznaczona jest dla wszystkich dzieci, a najlepszy okres na rozpoczęcie nauki czytania to początek edukacji przedszkolnej.

Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania® jest szczególnie zalecana dla dzieci z wyzwaniami rozwojowymi, zagrożonych dysleksją, w spektrum autyzmu, afazją, alalią.

W trakcie nauki czytania doskonalona jest sprawność manualna, ćwiczymy analizę i syntezę wzrokową oraz słuchową, pamięć symultaniczną i sekwencyjną, koncentrację uwagi. Pracujemy nad umiejętnością logicznego myślenia i kojarzenia pojęć.

Metoda ta wykorzystuje wiedzę o sekwencyjnych zdolnościach lewej półkuli mózgowej przy równoczesnym korzystaniu z symultanicznych sposobów przetwarzania bodźców językowych półkuli prawej.

Metoda czytania opiera się m.in. na:

– badaniach neurofizjologicznych, które potwierdzają, że to sylaba, a nie fonem jest najmniejszą jednostką percepcyjną
– wiedzy na temat funkcji prawo i lewopółkulowych oraz struktur umożliwiających przesyłanie informacji między nimi
– rozwojowym kształtowaniu się mowy dziecka – od samogłosek, sylab, przez wyrażenia dźwiękonaśladowcze po wyrazy i zdania
– trzech etapach nabywania systemu językowego – POWTARZANIE, ROZUMIENIE, NAZYWANIE
– pobudzaniu „neuronów zwierciadlanych.

Najważniejsze założenia metody:

  • nauka czytania zawsze rozpoczyna się od zadań łatwych, z których wykonaniem dziecko nie będzie miało większych trudności,
  • dziecko rozpoczyna kolejny etap czytania pod warunkiem opanowania poprzedniego,
  • przechodzenie od prawopółkulowego czytania (globalnego, symultanicznego – samogłoski, onomatopeje, całe wyrazy) do lewopółkulowego (sekwencje – sylaby),
  • przeplatanie nauki czytania ćwiczeniami ogólnorozwojowymi, zwłaszcza ćwiczeniami pamięci sekwencyjnej i symultanicznej, ćwiczeniami analizy i syntezy wzrokowej oraz ćwiczeniami układania szeregów i sekwencji tematycznych i atematycznych,
  • głoski wprowadzane są w sylabach, a nie w izolacji – nie uczymy głoskowania (nie podajemy dziecku nazw liter). Sylaby są powtarzane, rozpoznawane i odczytywane w opozycjach, według porządku:
  • od sylab otwartych do zamkniętych, od zbudowanych z prymarnych spółgłosek do sekundarnych, od najbardziej skontrastowanych do jak najmniej zróżnicowanych. Ta umiejętność rozróżniania dotyczy zarówno zmysłu słuchu, jak i wzroku,
  • pracujemy według zasady: 1. powtarzanie, 2. rozumienie (rozpoznawanie), 3. nazywanie (odczytywanie). Dziecko powtarza poszczególne samogłoski, sylaby i wyrazy, następnie sprawdzamy, czy dziecko rozpoznaje wskazaną przez nas sylabę. Ostatnim krokiem jest nazywanie (czytanie) sylab,
  • podczas układania, czytania itp. zawsze zachowujemy kierunek od strony lewej do prawej, zgodnie z obowiązującą zasadą podczas czytania i pisania w języku polskim,
  • stosujemy technikę odwracania ról: najpierw my uczymy dziecko, potem dziecko uczy nas,
  • pamiętamy, aby zwracać się do dziecka prostym językiem oraz sprawdzać, czy rozumie polecenia,
  • ten sam materiał powtarzamy wielokrotnie, aż do dobrego opanowania (z obserwacji klinicznych wynika, iż najdłużej trwa przyswojenie pierwszego etapu czytania).

Wszystkie zadania opierające się na pracy prawej półkuli mózgowej (globalne rozpoznawanie samogłosek, wyrażeń dźwiękonaśladowczych, rzeczowników w mianowniku) mają na celu wzbudzanie motywacji dziecka do nauki czytania oraz przeprowadzane są w taki sposób, aby jak najszybciej przejść do czytania analityczno–sekwencyjnego, lewopółkulowego.