Bardzo ważny jest także czas rozpoczęcia terapii, dlatego na pierwszym i ewentualnie drugim spotkaniu przeprowadzana jest dokładna diagnoza.

Diagnoza ma charakter dymensjonalny (wielowymiarowy). Uwzględnia badanie somatyczne (badanie spostrzegania słuchowego i wzrokowego, motoryki dużej i małej, sprawności manualnej, praksji oralnej, połykania, gryzienia, żucia i dominacji stronnej). Także badanie funkcji poznawczych (naśladownictwo, rozumienie i użycie komunikacji werbalnej i niewerbalnej, rozumienie i użycie języka). Badane są również funkcje działania w świecie, które dotyczą wspólnego pola uwagi i działania, uczenia się kulturowego, zabawy, języka w aktach spontanicznej komunikacji.

Dokonuję diagnozy linearnej, która opisuje etapy rozwoju dziecka, czyli stwierdza opanowanie konkretnych umiejętności lub ich brak. Diagnoza przeprowadzana jest w oparciu o normy rozwojowe przewidziane dla danego wieku.

Przeprowadzam równocześnie diagnozę wertykalną, czyli określam głębokość danego zaburzenia.

Ponadto, prezentuję diagnozę kołową, czyli wskazuję na zależności pomiędzy innymi zjawiskami i zaburzeniami. Określam współwystępowanie innych zaburzeń.

Diagnozuję także ryzyko zagrożenia dysleksją u dzieci w wieku od 3 do 7 roku życia oraz dysleksję u dzieci starszych.

W procesie diagnozy wykorzystuję także techniki obserwacji oraz przeprowadzam bardzo dokładny wywiad z Rodzicami małych pacjentów.

DIAGNOZA jest podstawą zrozumienia problemów językowych i rozwojowych danego dziecka. Pozwala konkretnie nazwać dane zaburzenie rozwojowe czy też językowe konkretnego pacjenta. Pokazuje, co dziecko już potrafi i równocześnie z czym ma jeszcze problemy. Dzięki temu, możliwe jest ustalenie indywidualnego planu terapii.